ေရွးေရွးတုန္းက ၾကြက္ေတြက...ေၾကာင္က ငါတို႔ကို ရက္စက္စြာ သတ္ျဖတ္ၿမဲ သတ္ျဖတ္ေနသည္။ ငါတို႔တစ္ခုခုေတာ႔ လုပ္ၾကရေအာင္။ ငါတို႔ ဘာလုပ္ရင္ ေကာင္းမလဲ ဆိုၿပီး ေျပာဆို ေဆြးေႏြး တိုင္ပင္ၾကသည္။ေၾကာင္က ေျခသံမၾကားရ ေအာင္ တိတ္ဆိတ္စြာ သြားလာ ၿပီး ငါတို႔ကို ေခ်ာင္းေျမာင္းဖမ္းဆုပ္ သတ္ျဖတ္ခဲ႔တယ္။ငါတို႔ကို ရက္ရက္စက္စက္ ကုပ္ျခစ္ ညွင္းပန္း ႏွိပ္စက္ခဲ႔တယ္။ေၾကာင္က ငါတို႔ သားသမီး ေတြ ကို ဖမ္းစားသတ္ျဖတ္လို႔ ၾကြက္ကေလးေတြ ကုန္လုနီးပါျဖစ္ပါၿပီတဲ႔။
ၾကြက္ေတြက သူတို႔မွာရွိတဲ႔ အႀကံႀကီး ဥဏ္ေကာင္းေတြကို တစ္ေကာင္ၿပီး တစ္ေကာင္ တင္ျပၾကတယ္။ငါတို႔ကို ဘယ္သူကမွ လည္း လာမကယ္ဘူး...လာမကူညီၾကဘူး။ေနာက္ဆံုးေတာ႔ သူတို႔ ဆံုးျဖတ္ခ်က္တစ္ခု ခ်နိုင္ခဲ႔ၾကတယ္။
ငါတို႔က ေၾကာင္၏ လည္ပင္းတြင္ ေခါင္းေလာင္း သြားခ်ိတ္ရမယ္တဲ႔။ဒါဆိုရင္ ေၾကာင္က တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္ သြားလာလွ်င္လည္း ငါတို႔ေခါင္းေလာင္း သံၾကားနိုင္မယ္။ေခါင္းေလာင္းျမည္လာရင္ ငါတို႔ ေစာေစာစီးစီး တြင္းထဲ၀င္လိုက္မယ္တဲ႔။ ဒါဟာ အႀကံႀကီး ဥာဏ္ေကာင္းပဲေဟ႔...ေအာင္ၿပီ...ေအာင္ၿပီ ဟု ေအာ္ၿပီး ကခုန္ ေပ်ာ္ပါးၾကေတာ႔သည္။
စကားတစ္ခြန္းမွ်ပင္ မေျပာဘဲ ထိုင္ေနတဲ႔ ၾကြက္အိုႀကီးက ထလာတယ္။အေဆြတို႔ေရ ခဏ ေနၾကပါအံုး။ၿငိမ္ၿငိမ္ ေလးေနေပးၾကပါအံုး။ မင္းတို႔ေျပာတာ အႀကံေကာင္း ဥာဏ္ေကာင္းပဲဟု...ၾကြက္အိုႀကီးက ေထာက္ခံလိုက္သည္။ၾကြက္ေတြက တၿပိဳင္နက္...ေအာင္ၿပီ ဟု အသံ က်ယ္က်ယ္ ေအာ္ၾကေတာ႔သည္။
ၾကြက္အိုႀကီးက...ငါတစ္ခုေလာက္ အကူအညီေတာင္းခ်င္တယ္။ခဗ်ာၤးတို႔ ကူညီနိုင္မလားတဲ႔။ၾကြက္ေတြက...ဘာလဲ...အဲဒါ...ဘာလဲ...အဲဒါ ဟုေမးၾကသည္။
ေက်းဇူးျပဳၿပီး အားလံုးလာၾကပါ...လာၾကပါဟုဆိုၿပီး...ၾကြက္အိုႀကီးက သူတို႔ကို ေမးလိုက္သည္။ ဘယ္သူက ေၾကာင္၏ လည္ပင္းတြင္ ေခါင္းေလာင္း သြားဆြဲေပးမလဲတဲ႔။
ဘယ္သူကမွ ေၾကာင္၏လည္ပင္းတြင္ ေခါင္းေလာင္း သြားမခ်ိတ္ရဲၾကဘူး။ေၾကာင္က အႀကီးႀကီး သူ႔အနား သြားရင္ ဖမ္းစားမွာေပါ႔ ဟုသူတို႔ေတြးၾကသည္။
ဘယ္သူကမွ စကားတစ္ခြန္းမွ်ပင္ မေျပာၾကေတာ႔ဘူး။အားလံုးၿငိမ္ၿငိမ္ ေလးေနၾကသည္။သူတို႔အားလံုး တစ္ေကာင္ၿပီး တစ္ေကာင္ သူတို႔ရဲ႕ တြင္းနက္ထဲမွာ ျပန္၀င္ၾကေတာ႔သည္တဲ႔။
မွတ္ခ်က္။ ။ဘာသာျပန္ျခင္းသာျဖစ္တယ္။အားလံုး ေပ်ာ္ရႊင္နိုင္ပါေစ။
ေတာမင္းသားေလး
